Wewnętrzna peregrynacja

Wideo-instalacja
pomysł i aranżacja: Izabela Ewa Ołdak
wideo produkcja: Ruben van Klaveren, 2010.

Praca była prezentowana wraz z sypanymi wzorami w Domu Kultury w Zabrzu oraz na wystawie Visualised Truth w Šiaulių Dailės Galerija, Šiauliai, Litwa, 2012.

„Wewnętrzna peregrynacja” to audiowizualna instalacja oparta na filmie będącym symboliczną, psychodeliczną podróżą w głąb świadomości. Projekcja, wyświetlana w półmroku i otoczona rytualnie zaaranżowaną przestrzenią, wprowadza widza w stan pogłębionej percepcji – pomiędzy medytacją, hipnozą a doświadczeniem transowym.

Film powstał na bazie pomalowanego przeze mnie wnętrza – ściany stały się żywą matrycą obrazu, organiczną strukturą, która po przetworzeniu w medium wideo zaczęła pulsować, multiplikować się i układać w symetryczne, niemal mandaliczne formy. Powtarzalność i kalejdoskopowa konstrukcja obrazu odsyłają do archetypowych struktur – do Wielkiej Bogini jako figury Źródła, Matrycy i Całości.

Instalacja nie jest klasyczną projekcją filmową – to przestrzeń doświadczenia. Światło, cień, ogień świec oraz obecność widza budują sytuację przejścia. Oglądający nie tyle „patrzy na film”, ile zostaje zaproszony do wewnętrznej wędrówki – peregrynacji ku własnemu Wyższemu Ja.

Praca dotyka tematu inicjacji i transformacji świadomości. Obraz działa jak brama: wprowadza w stan alfa, zawieszenia pomiędzy jawą a snem, racjonalnym a intuicyjnym. To doświadczenie nie jest linearną narracją, lecz procesem – powolnym zanurzeniem w archetypiczny krajobraz wewnętrzny.