Czyli Przyzywanie duchów, performance Węgierska -Górka, 2015.
Performance powstał jako rytuał przejścia – symboliczne otwarcie nowego cyklu i zaproszenie przychylności świata duchowego oraz jego niewidzialnych sprzymierzeńców. Odbyło się w przestrzeni natury, gdzie granica między tym, co widzialne i niewidzialne, staje się cieńsza.
Performance miał formę intencjonalnego aktu przywołania. Poprzez ruch, dźwięk, gest i skupioną obecność budowana była relacja z miejscem – z jego pamięcią, historią i energetycznym polem. Działanie nie było teatralną inscenizacją, lecz autentycznym rytuałem osadzonym w praktyce szamańskiej: aktem zwrócenia się ku siłom opiekuńczym i duchom natury.
Nowy rok został potraktowany jako moment liminalny – próg, w którym możliwe jest przestrojenie intencji i świadome wyznaczenie kierunku. Przyzywanie duchów nie było próbą kontroli czy dominacji, lecz aktem pokory i współistnienia. Prośbą o wsparcie, ochronę i prowadzenie.
Działanie wpisuje się w długofalową praktykę łączenia sztuki performansu z rytuałem – tam, gdzie ciało staje się narzędziem komunikacji, a przestrzeń naturalna współtwórcą wydarzenia.
