Rynek 27, Bielsko-Biała
Wystawa „Skąd pochodzę, kim jestem, dokąd zmierzam?” jest dla mnie próbą opowiedzenia o ludzkiej tożsamości poprzez trzy wzajemnie przenikające się porządki doświadczenia: pamięć pochodzenia, świadomość siebie oraz duchowe przeznaczenie. Zbudowałam ją jako przestrzenną narrację prowadzącą przez trzy strefy, odpowiadające trzem fundamentalnym pytaniom: o źródła, o tożsamość i o kierunek. Posługuję się przy tym różnymi mediami — malarstwem, obiektem, instalacją, fotografią oraz materiałem autobiograficznym — traktując sztukę nie tylko jako formę wypowiedzi, ale także jako narzędzie wglądu, medium pamięci i przestrzeń transformacji.
Punktem wyjścia dla tej wystawy jest moje przekonanie, że tożsamość nie jest czymś stałym ani jednoznacznym. Postrzegam ją jako proces — żywy, zmienny układ relacji pomiędzy tym, co odziedziczone, przeżywane i przeczuwane. Interesuje mnie człowiek jako istota wpisana w wiele porządków jednocześnie: biologiczny, kulturowy, duchowy i kosmiczny. Nie opowiadam tu więc linearnej autobiografii, ale buduję raczej mapę wewnętrznej orientacji, w której indywidualne doświadczenia splatają się z pamięcią zbiorową, archetypem, rytuałem i intuicją. Tytułowe pytania traktuję jako realne pytania egzystencjalne — o miejsce człowieka w świecie, o jego relację z naturą, z przeszłością, z własnym wnętrzem i z tym, co duchowe i transcendentalne.
I. Skąd pochodzę?
Pierwsza część wystawy prowadzi ku źródłom — do pamięci głębokiej, zapisanej w prastarych naskalnych znakach i symbolach, w pradawnych rytuałach i obrazach, które wciąż żyją w naszej wyobraźni. Interesuje mnie ten moment w historii człowieka, w którym nie był on jeszcze oddzielony od natury i życia w zgodzie z jej rytmem, a sztuka pełniła funkcję łącznika pomiędzy wspólnotą, światem przyrody i sferą sacrum.
II. Kim jestem?
Środkowa część wystawy koncentruje się wokół tożsamości rozumianej jako rozwój „ja”, który widzę jako proces nieustannego splatania doświadczeń, pamięci, emocji, historii i zdarzeń. Osią tej przestrzeni staje się czerwona nić łącząca różne media i tworząca wielowarstwową narrację o tym, kim jestem, co mnie określa, stwarza i kształtuje moją osobowość.
III. Dokąd zmierzam?
Ostatnia część wystawy otwiera perspektywę tego, co przekracza wymiar biograficzny i psychologiczny. Nokturny i święta geometria odzwierciedlają idee, że wszystko jest częścią Wielkiej Sieci Życia, połączone ze wszystkim, co jest widzialne i niewidzialne.
Fotorelacja z wernisażu 07.08.2026
Cała wystawa jest dla mnie opowieścią o człowieku jako wielowymiarowej istocie pozostającej w procesie rozwoju — zakorzenionej, poszukującej i zdolnej do przemiany. Poszczególne części nie funkcjonują jako oddzielne rozdziały, ale jako współzależne pola doświadczenia, gdzie przeszłość kształtuje teraźniejszość i wpływa na naszą przyszłość. Dlatego myślę o tej wystawie jak o peregrynacji, drodze percepcyjnej i wewnętrznej w dążeniu ku doskonałości.
Wystawa „Skąd pochodzę, kim jestem, dokąd zmierzam?” jest zaproszeniem do takiej właśnie podróży — do kontemplacji i zatrzymania się przy pytaniach o własne źródła pochodzenia, o to, co buduje własną tożsamość, o wartości, którymi kierujemy się w życiu, i o nasze miejsce we Wszechświecie.