Praca powstała podczas rezydencji artystycznej w Stichting id 11 w Delft. Holandia, 2009.
Instalacja została wykonana z czerwonego pigmentu zmieszanego z solą, sypana bezpośrednio na betonowej posadzce.
Czerwień – kolor krwi, życia i pamięci – został połączony z solą, substancją o właściwościach oczyszczających i konserwujących. Ten materialny wybór nie był przypadkowy. Sól utrwala, ale też zabezpiecza; pigment znaczy i zostawia ślad. Razem tworzą napięcie między tym, co kruche i rozsypujące się, a tym, co chce przetrwać.
Proces rysowania był działaniem powolnym, niemal rytualnym. Klęcząca sylwetka artystki nad powierzchnią podłogi podkreśla relację ciała z przestrzenią – to nie obraz zawieszony na ścianie, lecz znak wpisany w ziemię, w fundament miejsca. Praca powstawała bezpośrednio w kontakcie z podłożem, jakby wydobywana z pamięci zapisanej w materii.
„Wspomnienie” odnosi się do pamięci ciała – do tego, co pozostaje pod skórą, nawet gdy nie jest wypowiedziane. Rozsypana struktura może zostać zniszczona jednym ruchem, a jednocześnie w swojej efemeryczności nabiera szczególnej intensywności. To obraz trwania poprzez przemijanie.
Instalacja miała charakter site-specific i istniała wyłącznie w czasie ekspozycji, podkreślając ulotność doświadczenia oraz kruchość śladów, które pozostawiamy.
