Redemption/ Odkupienie to performance zrealizowany podczas rezydencji w CACiS, El Forn de la Calç de Calders, Hiszpania, 2016.
„Redemption” wyrósł z obrazu sennego, który powracał z niezwykłą intensywnością.
Śniła mi się monumentalna skała, w której wykuta była postać stojącej Bogini. Z jej szczytu, wąskim żłobieniem, spływały strugi świeżej krwi, przecinając kamienne ciało i barwiąc je na czerwono. Miejsce przypominało przestrzeń kultu – zgromadził się tłum ludzi, a ja byłam obserwatorką wydarzeń.
W pewnym momencie z tłumu wyłoniła się kobieta. Podeszła do skały i weszła pod strumień krwi, jakby dokonywała aktu inicjacji lub oczyszczenia. Jej gest został jednak uznany za przekroczenie. Została pochwycona, owinięta szmatami w bezkształtny tobołek, z którego wystawała jedynie głowa. Jej ciało poturlano w stronę tłumu, gdzie stało się przedmiotem przemocy – każdy mógł uderzyć, kopnąć, wymierzyć karę.
Performance był próbą przejścia przez ten sen – nie jako bierny świadek, lecz jako ta, która wchodzi pod strumień. Czerwień spływająca po ciele nie była jedynie symbolem ofiary, lecz również symbolem transformacji, inicjacji i przekroczenia tabu. Skała stała się figurą archetypicznej Bogini – materii, ziemi, kobiecej siły, która krwawi i trwa jednocześnie.
„Redemption” dotykało napięcia między sacrum a przemocą, między zbiorowym rytuałem a wykluczeniem jednostki. To opowieść o kobiecie, która zbliża się do źródła, ale płaci za to cenę. O społecznej kontroli nad ciałem, nad krwią, nad przekroczeniem.
Ten performance był osobistą konfrontacją z lękiem przed ukaraniem za autonomię – za wejście w to, co zakazane, pierwotne i nieoswojone.
